bolu satılık daire ve mahşer bilgileri evet arkadaslar sizler icin en güzsel yazılarımızı bolu satılık daire hazırladı ve bolu satılık daire diyorki kısmı ağlıyordu. Yitirilenler için, yok olan Amerikan rüya^, yorlardı. Aniden Rita anılarını terk etti. Yerini kendisi ve annesi kee Stadyumu’ndaydılar, 29 Eylül’dü. Yankee takımı çok az biri ' Sox’m gerisindeydi ve her an her şey olabilirdi. Stattaki elli beş tamamı ayaktaydı, oyuncuların heyecanı son noktadaydı. Guidryj,^ hazırdı. Rickey Henderson solda, geri alandaydı ve New York, tüm, ve ihtişamıyla onları kucaklıyordu.
Larry de milli marşı söyleyenlere katıldı. Bittiği sırada yeni bj,; tufanı koptu ve o sırada kendi gözlerinin de yaşlı olduğunu farkettıf ölmüştü. Alice Underwood ölmüştü. New York bitmişti. Amerikabiiıt Randall Flagg’i mağlup etseler bile yapacakları hiçbir şey, hrf sokakların ve parlak hayallerin dünyasıyla aynı olmayacaktı.
Parlak ışıklar altında terlemekte olan Stu, ilk gündem maddefe okudu: Anayasa ve Haklar Beyannamesi’nin okunup onaylanmasü marşın okunması onu da derinden etkilemişti ve yalnız değildi, Si dolduranların en azından yarısı gözyaşları içindeydi.
Kimse tamamen okunmalarını talep etmedi -aslında yasal ol böyle bir hakları vardı- ve Stu bu yüzden minnettardı. Yüksek sesle mayı pek beceremiyordu. Her maddenin “okuma” bölümü Özgiirl sakinlerince onaylandı. Glen Bateman ayağa kalktı ve her iki belgeıo gür Bölge hükümetinin kanunu olarak kabul edilmesini teklif etti.
Arkadan bir ses yükseldi. “Destekliyorum!”
“Teklif edildi ve desteklendi,” dedi Stu. “Oylamaya geçiyoruz edenler?”
“KABUL!” sesleri bir anda salonda gök gürültüsü gibi yi Glen’in sandalyesinin dibinde uyumakta olan Kojak başını kaldu'l rini şaşkınca kırpıştırdıktan sonra tekrar patilerine dayadı. Bir alkışlar kulakları sağır edercesine yükseldi ve Kojak yinebaşıo'i^ Oy vermek hoşlarına gitti diye düşündü Stu. Kendilerini nihayo'^ tekrar ele geçirmiş gibi hissediyorlar. Tanrı biliyor ya bu ğü)P'^^ lan var. Hepimizin var.
Stu başlangıç aşamasından sonra kaslarının stresle gerildiğini hisset-, Şimdi bizi bekleyen tatsız sürprizler olup olmadığını göreceğiz, diye üşündü.
“Gündemin üçüncü maddesi,” diye başladı ve tekrar boğazını temiz-;mek zorunda kaldı. Mikrofondan yine tiz bir ses çıktı ve daha fazla ter-emeye başladı. Fran sakince ona bakıyor, devam etmesi için başını allıyordu. “Özgür Bölge’nin yedi kişiyi Özgür Bölge’yi yönetecek temsil-:iler olarak aday gösterip seçmesi. Yani...”
“Sayın toplantı yöneticisi! Sayın toplantı yöneticisi!”
Başını çiziktirmiş olduğu notlardan kaldıran Stu, önseziyle karışık korkuyla baktı. Seslenen Harold Lauder’dı. Takım elbise giyip kravat takmış, saçlarını özenle taramıştı. Ortadaki koridorda ayakta duruyordu. Gleıı bir keresinde muhalefetin Harold’m etrafında toplanabileceğini söylemişti. Ama bu kadar erken olabilir miydi? Bunun olmadığını umuyordu. Çılgınca bir an için Harold’a söz hakkı vermemeyi düşündü ama hem Nick hem Glen onu, yapacağı işin çok hassas olduğu, karşısına tehlikeler çıkabileceği yönünde uyarmıştı. Harold’m yeni bir sayfa açtığına dair fikrinde yanılmış mıydı yoksa? Görünüşe bakılırsa bunu kısa süre sonra öğrenecekti.
“Harold Lauder’a söz hakkı verilmiştir.”
Başlar Harold’ı daha iyi görebilmek için çevrildi.
“Organizasyon Komitesi üyelerinin olduğu gibi Kalıcı Kurul üyeliğine getirilmesini teklif ediyorum. Hizmet etmeyi kabul ederlerse elbette.” Harold bunları söyledikten sonra oturdu.
Bir anlık sessizlik oldu. Stu şa,şkmca teklifi düşünüyordu.
Sonra alkışlar salonu tekrar doldurdu ve birçok kişiden, “Destekliyorum!” sesleri yükseldi. Harold halinden memnun bir ifadeyle yerine oturdu ve sırtına coşkuyla vuranlarla gülümseyerek konuşmaya
Sessizliği sağlayabilmek için Stu’nun tokmağı beş altı kez sertçe indirmesi gerekti.
Bunu planlamış, diye düşündü Stu. Bu insanlar bizi seçecek, ama Harold’ı hatırlayacak. Yine de hiçbirimizin, Glen in bile aklına gelmeyen Çözümü buluverdi. Gerçekten dâhice. Öyleyse neden böyle sıkıntılı görünüyordu? Yoksa kıskançlık mıydı bu? ömrü olan ivi rHiciinof^ipri şimdiden yq
gurultu azaldı, urganızasyon Komitesi üyelerinin Özgür Bölge ^ rulu üyeleri olarak seçilmesi teklif edilip desteklendi. Teklif,^ şılmasına veya oylanmasına geçmeden önce komite üyelerinden h, birinin buna itirazı olup olmadığını sormak istiyorum.”
Salona sessizlik hâkim oldu.
“Pekâlâ,” dedi Stu. “Teklif hakkında tartrşmak isteyen var m “Buna gerek olduğunu sanmıyorum Stu,” dedi Dick Ellis. bir fikir. Hadi oylama yapalım!”
Bunun üzerine yine alkışlar başladı. Charlie Impening söz için elini sallıyordu, ama Stu, onu görmezden gelerek -Glen B; algıda seçiciliğin iyi bir örneği derdi- oylamaya geçti.
“Harold LauderTn teklifini kabul edenler lütfen kabul desin.” “Kabul!” diye haykırdılar ve kırlangıçlar yine telaşla uçuştu. “Karşı olan var mı?”
Yoktu, Charlie Impening bile sessiz kalmıştı. Salondan tek oyu çıkmamıştı. Bunun üzerine Stu biri -isim vermek gerekirse Lauder- arkasından sinsice yaklaşıp plastikten bir balyozla kafasına vurmuş gibi sersemlemiş bir halde gündemdeki diğer maddelere gf
“İnip biraz itelim, olur mu?” diye sordu Fran. Sesi yorgundu.
“Elbette.” Bisikletten inip yanında yürümeye başladı. “İyi Fran? Bebekle ilgili bir sorun mu var?”
“Hayır, yorgunum sadece. Saat gecenin biri. Yoksa fark el miydin?”
“Evet, epey geç oldu,” diye kabul etti Stu ve huzurlu bir sı içinde bisikletlerini itmeye devam ettiler. Toplantı bir saat öne ermişti. Tartışmaların büyük bölümü Abagail Anayı arama çalı üzerinde yoğunlaşmıştı. Yargıç Farris, Boulder’da neden o kadar < olduğuna dair çok ilginç bir açıklama getirmiş olmasına rağme gündem maddeleri üzerinde pek az konuşulduktan sonra kısasüred edilmişti. BoulderTn yerel gazetesi Camera’nm son dört baskı.sn tüm kasaba, çılgınca bir dedikoduyla çalkalanmaktaydı. Rivayete s
pergribin kaynağı, Broadway’deki Boulder Hava Ölçüm Tesisi’ydi. gano excel kahve kullananlar Tesisin sözcüsü -hâlâ ayakta olan birkaçından biri- bunun son derece saçma bir iddia olduğunu söyleyerek herkesi tesisi gezmeye davet etmiş, tek bulacaklarının hava kirliliği göstergeleriyle rüzgâr ölçüm cihazları olduğunu belirtmişti. Ama dedikodular bu açıklamalara rağmen yayılmış, muhtemelen haziran sonundaki o korkunç günlerin koşullarıyla iyice beslenmişti. Hava ölçüm tesisi ya bombalanmış ya yakılmış, Boulder sakinlerinin büyük bölümü de kaçmıştı.
Hem Defin Komitesi hem Enerji Komitesi teklifleri, Harold Lauder’ın -toplantıya son derece hazırlıklı gelmiş gibiydi- Özgür Bölge nüfusundaki her yüz kişilik artışta komitelere ikişer üye daha eklenmesi önerisiyle birlikte kabul edilmişti.
Arama komitesi de hiçbir ret oyu almadan kabul edilmiş, ama Aba-gail Ana’nın ortadan kayboluşuna dair tartışmalar uzadıkça uzamıştı. Glen toplantı öncesinde Stu’ya bu tartışmayı mecbur kalmadıkça kısıtlamaması yönünde tavsiyede bulunmuştu; bu konu, özellikle de ruhani liderleri olarak gördükleri kişinin bir tür günah işlemiş olması hepsini çok endişelendiriyordu. En güzeli içlerini iyice boşaltmalarına fırsat vermekti.
Yaşlı kadın bıraktığı notun arkasında Incil’den iki ayeti belirtmişti; Meseller 11: 1-3 ve 21; 28-31. Yargıç Farris bunları önemli bir davaya hazırlanan bir avukat gibi araştırıp bulmuş ve tartışmanın başında ayağa kalkarak yüksek sesle okumuştu. Meseller’in on birinci bölümündeki ayetler şöyleydi: “Sahte bir denge, Tann’nın laneti; hakça bir ağırlık ise lütfudur. Kibri utanç takip eder; ama erdem, alçakgönüllülerdedir. Dürüstlük, onlara yol gösterecek; günahkârların sapıklıkları onları yok edecektir.” Yirmi birinci bölümdeki ayetler de bunlara benzer anlamlar içeriyordu; “Yalancı bir şahit, telef olacak; ama işiten adam durmaksızın konuşacaktır. Dürüst olanların yolu açılır. Tanrı karşısında ne bilgelik, ne feraset, ne niyet vardır. At, savaş günü için hazırlanır ama emniyet Tanrı’dandır.”
Yargıcın söylevini (başka türlü tanımlanamazdı) takip eden konuşmalar dallanıp budaklanmış, hatta komik denecek noktalara varmıştı. Adamın biri, bölüm numaralan toplanırsa oluz bir sayısının elde edildiğini ve bunun, Vahiyler Kitabı'ndaki toplam bölüm sayısı olduğunu söylemişti.bolu satılık daire sundu..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder